|
الان دیگه اوون زمان گذشته که آدم بخات فیلم نگاه کنه و اشک بریزه.
من قبلا اینطور بوودم و هرجا که آهنگ آرووم میزد یا خدای نکرده کسی تو فیلم یا حتی سریال میمرد نمیتوونستم جلوی خودمه بگیرم و نا خداگاه اشکم سرازیر میشد.
کم کم طوری شده بوود که هرجا آهنگ آرووم میزد همه بر میگشتن و منه نگاه میکردن و بهم میخندیدن.
همین کاراشوون باعث شد که خودمه کنترل کنم و دیگه گریه نکنم هرچند که چشام سرخ میشد و صدام میلرزید.
الان دیگه بزرگ شدم و گریه نمیکنم ولی خب اگه صحنه خیلی دیگه گریه دار باشه .......
یادمه یه بار با بچه ها رفتیم سینما برای دیدن یه فیلم کومدی.
فیلم قشنگی بوود و حسابی خندیدیم.
آخر فیلمه پسره خونواده که مثلا هیروی فیلم بوود خاب میبینه که داره میمیره و همه بالای سرشن.
صحنه ی دلخراشی بوود همه داشتن زار زار گریه میکردن.
منم که رفته بوودم تو بحر فیلم. احساس میکردم که الان منم بالای سر پسره نشستم و دارم لحظه ی مرگشه از نزدیک میبینم
صدای گریه ی مادرش.... خواهرش..... نامزدش که چند رووز بعد قرار بوود عرووسی کنن. به خدا بد جووری بغض کرده بوودم. نمیتوونستم نفس بکشم.
پسره داشت جوون میکند و همه تماشای مرگش.
هیچ کس نمیتوونست کاری کنه! بد جووری غرق فیلم شده بوودم. اصلا حواسم به دور و برم نبوود.
تا پسره مرد اشکم ریخت. نتوونستم جلو خودمه بگیرم . زدم زیر گریه.
یهو دیدم بچه ها همه دارن بهم میخندن.
یکی از بچه ها دستمال کاغذی بهم داد و گفت" گریه نکن فرح..... به خدا فیلمه کومدیه."
از حرف و دلداری اون نمیدوونستم به کار خودم بخندم یا گریه کنم!
آقا اون رووز کامل ما شده بوودیم خنده برای بچه ها.
این دفه دیگه به خودم قول دادم که گریه نکنم. ولی چند شب پیش یه فیلمی دیدم که نتوونستم جلو خودمه بگیرم. رفتم تو اتاقم دره بستم و گریه کردم.
شما ها که نمیدوونین!! خیلی سخته کسی بی گناه کتک بخوره یا کشته بشه.
من که نمیتوونم این جوور صحنه ها رو ببینم.
************************(( ))************************ |