"ایام شهادت حضرت علی (ع) بر شما تسلیت باد"

 دلم ز دنيا سيره بدست غم اسيره............برس به دادم خدا دلم داره میمیره

 غريبيمو که ديديد گريه به حالم کنيد..........يتيماي گرسنه منو حلالم کنيد

 کوفه تو هر روزو شب رسوندي جونم به لب.....تلافي کن ظلمتو جون تو جونه زينب

 ساقي بي کوثرم شده شب آخرم ....... شکر خدا که ميرم به ديدن همسرم

 تو خاطرات بسپاريد حرفاي امشبم رو....خيلي مراقب باشيد حسينو زينبم رو

يه روز مياد يه دسته عاشق دل شکسته....چند تا به روي نيزه چند تا با دست بسته

گر چه نمک نشناسيد اما بچه ها مو بشناسيد....از چشاتون ميخونم قاطلاي عباسيد

 دلم ز دنيا سيره به دست غم اسيره......دعا کنيد که امشب دلم شفا بگيره

....از همتون التماس دعا داریم....

دل و روزنامه پيچيدم ................. توي جعبه اي گذاشتم

خوب و محکم اونو بستم ............ راه ديگه اي نداشتم

بردمش اداره ي پست ............... دادمش برات بيارن

دل و تحويل نگرفتن ................... پيش بسته ها بذارن

گير دادن دلت بزرگه .................. نميشه اونو فرستاد

مونده بودم چه کنم من .............. دل من ياد تو افتاد

ياد اون روزي که قلبت ............ يدفعه مثل یه سنگ شد

خاطراتت يادم اومد ................... دل من دوباره تنگ شد

حالا من اين دل تنگ و ............... مي دمش برات بيارن

اين دفعه مي شه فرستاد ........ انگاري حرفي ندارن

دل من قد  يه دنيا ................ تو رو دوست داره هميشه

پيشه من باشي نباشي ...... عاشق  هيچکي نميشه

دل من پيش تو باشه ................ اگه مي شه نگهش دار

حس کنم مال تو هستم ............ لااقل واسه يک بار......

اتل متل یه موورچه٬ قدم میزد تو کووچه

اومد یه کفش ولگرد٬ پای اونو لگد کرد

مورچه ی پا شکسته٬ راه نمیره نشسته

با برگی پاشو بسته٬ نمیتوونه کار کنه

دوونه ها رو بار کنه٬ تو لوونه انبار کنه

مورچه جوونم تو ماهی٬ عیب نداره سیاهی

خووب بشه پات الهی

هرکی اذیته موورچه ها کنه میگم کلاغه پیر بیاد بخورتش.

سازمان حمایت از حقووقه موورچه ها

......جواد / فرح......

 آخ جوووووووووووووووون تولد داریم امشب 

"ببخشید بخاطر لجبازی های بلاگفا نشد به وقتش آپ کنم"

"محمد رضا جوون تولدت مبارک "

آخ بچه ها دیدین چی شد؟!!!  شمع یادم رفت بیارم با خودم.

یکی بپره بره سر کووچه ۲تا شمه بگیره و یه کبریت بیاره

که امشب محمد رضا جوون تولدشه.

اینم یه حرفه درست و حسابی از زبوونه خود محمد رضا 

دوست دارم زود تر ۱۸ سالم بشه..!ولی دیگه دوست ندارم بعد از اون بزرگتر شم..!میخوام تا آخر عمرم ۱۸ ساله بمونم..!به نظرم این سن مدرک لازم برای ورود به بزرگسالیه..!

نمیدونم چرا آدما تولد میگیرن؟؟!به نظر من شبای تولد به جای اینکه معرکه بگیریم و شادی کینم و بزنیم تو سر هم دیگه..باید تنها بشینیم و فکر کنیم که یک ساله دیگه از این عمر شریف رفته..!باید فکر کنیم به اینکه از این سالها استفاده کردیم؟؟؟تونستیم موفق باشیم؟الکی هدر نرفته؟اگه آدم برای سوالهاش جواب داشته باشه که خیلی خوش به حالشه..!ولی بدبختی اینجاست که اینا برای من فقط یه سوال میمونه...!نمیتونم جواب بدم..!میمونم توش..!

هیچ وقت شبای تولدم خوشحال نیستم..،حتی از تبریک گفتنش هم خیلی خوشم نمیاد..!آدم وقتی میتونه این شب رو جشن بگیره که احساس کنه تغییر کرده..!احساس کنه یه سال بزرگتر شده..!احساس کنه بیشتر از قبل میفهمه و درک میکنه..!

من تنها شبی که برای خودم جشن میگیرم،جشن ۱۸ سالگیمه و بس..! 

یه بنده ی خدایی میگفت با این حرفایی که محمد رضا گفته خب دیگه براش جشن نگیر فرح!شاید محمد رضا خوشش نیاد و ناراحت بشه.  ولی من بهش گفتم من امسال میدوونم که هستم.

 شاید سال دیگه برا ۱۸ سالگیش نباشم.

حالا محمد رضا جان تو این جشنه تولده از ما قبوول کن.

انشالا برا ۱۸ سالگیت هم اگه خدا بخاد برات جشن میگیریم.

محمد رضا جان از خدا میخاییم همیشه دلت شاد باشه

اینم کادوی های ما ببین چقد دووست داریم

"بعضی وبلاگا نشد براشوون نظر بزارم"

روز اول که دیدمش بدجوری بهم خیره شده بود.
بعداً فهمیدم که چشماش چپه و داشته پیکان 57 رینگ اسپرت دو متر اونور تر رو نگاه میکرده! 
 

یه آااااااااه از ته دل کشید.
بعداً فهمیدم که آاااااااه نبوده و آااااااااسم داره.

بهش یواشکی یه لبخند زدم، ولی اون قیافه جدی مردونش رو عوض نکرد. این خودداریش واسم خیلی جذاب بود.
بعداْ فهمیدم که خودداری نبوده، بلکه تاحالا تو کف اون پیکان 57 بوده و تازه متوجه من شده بود!!

آروم و با عشوه اومدم جلوش، دیدم تند تند داره بهم چشمک میزنه. کارش به نظرم با مزه اومد.

 بعداً فهمیدم که تیک داره و پلک زدنش دست خودش نیست.

اومد یه چیزی بگه ولی از بس هول شده بود، به پته پته افتاده بود.
بعداً فهمیدم این بشر خدادادی هوله و لکنت زبوون داره.

سرش رو از شرمش انداخت پایین و گفت س س س سلام.
بعداً فهمیدم از شدت شرمش نبوده و میخواسته من دندونهای زردش رو نبینم.

بعد از یک سری اسم و فامیل بازی، ازم پرسید آخرین کتابی که خوندی اسمش چیه!؟ گفتم: اَ...اَ...یادم نیست. گفت: چه جالب، نویسندش کیه!؟ از این تیکه بامزش خندم گرفت.
بعداً فهمیدم که تیکه نبوده و بیچاره چیزی به اسم IQ اصلاْ نداره.

بوی عطرش بدجوری مستم کرده بود.
بعداً فهمیدم بوی عطر نبوده، بلکه...

بهم گفت بیا یه کم قدم بزنیم. این حرفش خیلی به نظرم رمانتیک بود.
بعداً فهمیدم دستشویی داشته و میخواسته به سمت توالت عمومی حرکت کنیم.

ازش پرسیدم دانشگاه میری؟ گفت آره، مدرسمون تو دانشگاهه! از این شوخ طبعیش خیلی خوشم اومده بود.
بعداً فهمیدم که اصلاً هم شوخ طبع نیست و منظورش مدرسه افراد استثنایی توی دانشگاه شهید بهشتی بوده!

بهش گفتم داره دیرم میشه. گفت اگه میشه شمارت رو بده که بهت زنگ بزنم، من هم دادم و اون هم شماره رو زد تو مبایلش. ولی هیچوقت زنگ نزد!
بعداً فهمیدم کادوی تولد 30 سالگیش یه مبایل اسباب بازی بوده که همه جا با خودش میبردتش!

... و آنگاه بوود که با خود گفتم" بیچاره فرح"