شد باز در رحمت خالق به رووی خلق

چون ماه مبارک ز افق گشت هویدا

مژده که شد ماه مبارک پدید

***

خرسه خابه زمستوونی میبره ... منه خابه تابستوونی.  

باور کنین توو ترافیک گیر کرده بوودم وگرنه زوودتر از اینا اومده بوودم.  

نمیگم خطا نکردم. من که ادعا نکردم.

بلاخره که شرمنده ی اخبار ورزشی.  دیگه تکرار نمیشه.

 یه بار با بچه ها داشتم چت میکردیم  زورو هم باهاموون بوود. همینطوری داشتیم حرف میزدیم که یهو دیدیم زورو غیبش زد. هرچی پی ام دادیم دیدم جواب نمیده. آی دیش روشن بوود ولی خبری ازش نبوود. اینور نگا کردیم نبوود... اونور نگا کردیم نبوود! خدایا پس بچه ی مردم چی شد؟!!!!

خلاصه بعد دیدم بهم پی ام داد. گفتم پس کجا بوودی تو؟! میگه والله بالله من همینجام منتها هرچی پی ام میدم کسی نمیبینه. خلاصه اینکه زورویه قصه ی ما غیب شده بوود.

فردا شبش دوباره اومدیم چت. به قسمته غیبت کردنه چتموون رسیدیم  زورو داشت میگفت فلانی مثه ببر زخمی اومد توو. همینه که گفت دوباره غیبش زد ما که گفتم خلاص ببره  زورویه خورد!!! حالا بیا و درستش کن!  بازم اینور نگا کردیم نبوود... اونور نگا کردیم نبوود... باز دوباره بچه مردم غیبش زد. خلاصه که یه حکمتی داره این غیب شدنه زورو. 

همچنان اون شب من و زورو یه چیز خووبی کشف کردیم. بعد از ۱۲ سال درس خواندن در مدرسه و چند سال در دانشگا تازه فهمیدیم که کلمه ی دیوونه در زبانه فارسی ۳ معنی مختلف میده.

دیوونه ی شماره ی (۱) این فقط ۲ دختر به همدیگه میگن. یعنی عاشقتم... دیوونتم... دووستت دارم.

دیوونه ی شماره ی  (۲) اینه یه دختر به یه پسر میگه. یعنی ...

دیوونه ی شماره ی (۳) اینه مردم همه به من و زورو میگن. یعنی روانی... عقده ای... شوهر لا موجوود  بعضی وقتا این درد بی شوهری اینقد شدتش زیاد میشه که به ۶ و ۸ هم میرسه.

نمیگم دیشب ولی یه شبی یکم غیبته بچه های کردیم البته ما دخترا یه خووبی که داریم اینه که همیشه ذکر خیر طرفه میکنیم. خلاصه که حلالموون کنین. ما نیتموون خیره.

یادمه کلاسه دوم ابتدایی که بوودم فقط برا ۳ رووز با مامانم اومده بوودم ایران. ما خوونموون اهوازه ولی خالم اینا اون زمان سربندر خوونه داشتن. یه بار که رفته بوودیم خوونه ی خالم اینا یادمه که عصر که میشد همه میرفتیم توو کووچه بازی میکردیم. منم یکم بازیگووش بوودم. نمیدوونم چی شد که تا به خودم اومدم فهمیدم گم شدم. نمیدوونم چجووری چند کوچه از خوونه ی خالم اینا دوور شده بوودم. خوونه ی خالم اینایه بلد نبوودم فقط میدوونستم که در خوونشوون قرمز رنگه. خلاصه یادمه که همینطور داشتم دنباله خوونه ی خالم اینا میگشتم که یه چند تا پسر بچه داشتن توو کووچه فوتبال بازی میکردن. رفتم سراغه یکیشوون. شاید ۹ سالش میشد. بهش گفتم من گم شدم منه ببر خوونموون. اون منه نمیشناخت ولی نامردی نکرد دستمه گرفت و کووچه به کووچه منه برد تا خوونه ی خالم اینایه پیدا کنم. زیاد هم از خوونه دوور نشده بوودم یه چند کووچه پایینتر که رفتیم من پسر خالمه با دووستاش دیدم که توو کووچه داشت بازی میکرد. وقتی پسر خالمه دیدم دستشه ول کردم و رفتم پیش پسر خالم. اون موقه بچه بوودم ولی الان که دارم به اون موقه ها فکر میکنم میبینم تنها چیزی که  ازش میدوونم اینه که اون عرب بوود چون من باهاش عربی حرف زدم اونم عربی جوابم داد. کاش یه اسمی .. نشوونی... شماره تلفنی... خلاصه یاهوو آی دی یا هر چیز دیگه ازش میگرفتم. واقعن که بچه ی خنگی بوودم.   کاش یه رووزی پیداش کنم. خودموونیما دلم براش تنگ شده.