شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم 

خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم

در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم

 

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد  

خداحافظ ، تو ای همپای شب های غزل خوانی

خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

سلام به همه ی دوستای خوبم

نمیدونم اطلاع دارید یا نه.فرح خانم چند روزی میشه که زندگیش رو یه جوره دیگه داره تجربه میکنه.

فرح خانم در شرف ازدواج کردن هستن.وظیفه ی خودم دونستم از این طریق خوشحالیه خودم رو ابراز کنم و براشون آرزوی حوشبختی در کنار همسر محترمشون داشته باشم.

راستش فکر می کنم دل این وبلاگم از دوریه فرح خانم گرفته.انقدر دلش تنگ شده که دیگه جایی واسه حضور من نمونده.

خداحافظی همیشه سخته.ولی باید قبول کرد که هر سلامی یه خداحافظی داره.

تو این مدت از شما دوستای خوبم خیلی چیزا یاد گرفتم.از همتونم ممنونم که با نظرات گرمتون باعث دلگرمیه ما شدید.

بهترین ها رو براتون آرزو می کنم.

خدانگهدار